Nico Brons is een Amersfoortse fotograaf. Hij studeerde in 2013 af aan de Fotoacademie in Amsterdam met zijn specialiteit iPhone-fotografie. Sindsdien is hij actief als freelance fotograaf, daarnaast geeft hij trainingen en workshops op verschillende fotografische gebieden. ‘Met mijn iPhone kan ik de beelden maken die in mijn hoofd zitten.’

Nico is bekend geworden met iPhone-fotografie. Hij profileert zich met deze vorm van fotografie maar tegelijkertijd staat het labeltje van ‘iPhone-fotograaf’ hem een beetje tegen. ‘Mensen hebben behoefte aan labeltjes, maar het hokjesdenken belemmert me soms. Bij de dingen die ik maak gaat het om inspiratie, niets moet en alles mag, het gaat om de plezier in het fotograferen, niet zozeer om de smartphone.’

Als Nico zijn iPhone pakt, dan denkt hij niet aan techniek. De iPhone staat voor hem voor vrijheid. Hij kan doen wat hij wil en zit hij voor het bewerken van de foto niet vast aan grote beeldschermen en software. ‘Maar dat is voor iedere fotograaf verschillend natuurlijk. De keuze voor het apparaat zit tussen de oren, hoor’. De eerste vrije werken die hij creëerde, zijn gewoon met zijn spiegelreflexcamera gemaakt en bewerkt op de computer. Later met de smartphone.

‘Ik noem het wel eens digitaal schilderen, maar of dat de juiste benaming is weet ik niet. Er zijn meer fotografen die iets toevoegen aan een foto, of het nu verf is, of draad, of een filter.’ Tot wanneer is het nog fotografie, en wanneer kun je het kunst noemen? ‘Ik vind het sowieso moeilijk om over mezelf te zeggen dat ik kunstenaar ben. Ik hou het op fotografie.’ Hij haalt zijn inspiratie uit zichzelf, uit wat hij in zijn leven heeft meegemaakt, maar ook uit muziek. Bij zijn volgende expositie wil hij bij zijn foto’s de songtekst van een liedje laten zien, of zelfs de muziek laten horen als dat mogelijk is.

Volgens Nico Brons maakt het niet uit hoe iets is gemaakt. Het gaat om het resultaat, het gaat om wat je wilt laten zien van jezelf. Hij gebruikt zijn iPhone , iemand anders gebruikt verf, een muziekinstrument of Photoshop.’ Hij noemt zichzelf geen kunstenaar, maar hij is het wel. De beelden die hij maakt zijn kunstwerken, de bewerking die hij op de foto’s loslaat zorgt voor diepgang. Wat hij doet is meer dan alleen een filtertje, de beelden zijn opgebouwd uit verschillende lagen. Je ziet Nico Brons erin terug. Hij zegt zelf: ‘Mijn inspiratie zit in mijn hoofd, ik heb genoeg beelden die er nog uit moeten.’ En dat hoop ik maar, dat we nog veel te zien krijgen.

Nico Brons toont op twee locaties zijn werk:
Comenius Museum (nummer 21 op de plattegrond)
Bastion Katten (nummer 24 op de plattegrond)